Bruno Fernandes staat dit seizoen op een opvallend laag niveau. Na zes Premier League-wedstrijden heeft de aanvoerder van Manchester United drie doelpunten en één assist op zijn naam, terwijl hij vorig seizoen juist uitblonk. Hij heeft inmiddels 111 doelpunten in 335 wedstrijden voor de club.
Het is pas zeven weken geleden dat Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots op de PFA Player of the Year-prijs voor het seizoen 2025-26. Eerder had hij ook al de Premier League-prijs en de prijs van de Football Writers gewonnen. Die erkenning kwam voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Vorig seizoen scoorde Fernandes negen keer en gaf hij 21 assists. Daarmee verbrak hij een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van het seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes was daar zelf goed voor twaalf van, door te scoren of door een doelpunt voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese toptoernooi, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het landskampioenschap van 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets dat meer bijzonder is dan dat.”
Minder indrukwekkende cijfers
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen veel minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van Manchester United de volle speeltijd gespeeld. Hij scoorde drie keer en gaf één assist. Die bijdragen leverde hij allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
Op het eerste gezicht gaat het beter dan vorig jaar, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten per wedstrijd, gemiddeld 3,3, al was zijn beste seizoen 3,5 in 2020-21. Tegelijk staat hij gedeeld tweede laag qua schoten op doel, met gemiddeld 0,8. Zijn kansencreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt duidelijk lager dan de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe maar één ‘grote kans’ heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Zijn cijfers en zijn algemene rol verklaren mogelijk deels waarom United pas zes punten heeft gehaald uit de eerste zes wedstrijden. Dat is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Twijfels over fitheid
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-ontmoeting met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten in de 4-0 overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse landskampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet hierin geen probleem terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met klachten.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij levert.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend in de training echt scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Sesko en Casemiro ontbreken
Aan het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits en was de veteraan Casemiro het anker in het middenveld van United.
Van de negen competitiegoals die Sesko in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Ook gaf Fernandes vanaf 1 februari assists bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu te wijten zijn aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positionering en spelinzicht zijn echter nog steeds van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, omdat hij erop kon vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspoeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn recente scheenbeenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat sterk wordt gevoeld. Er is nog geen einddatum in zicht.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de aanvankelijke afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de rol in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes innam. Het duo vond nooit echt een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei op maandag, terwijl hij vooruitkeek naar de Champions League-ontmoeting met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn ploeg heeft. Hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten is.
Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet gaan spelen.
“Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin dat zo is.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen. Daar is geen twijfel over mogelijk.”